Evolutie van de sok

Vandaag ga ik het hebben over de evolutie van de sok.
Nee, wacht even, het wordt best leuk en vooral ook erg interessant.

Ik begin even op een zijspoor: Voordat ik naar de USA vertrok was ik altijd een heel lief, braaf meisje. Niet dat al m’n verstand ingeleverd werd bij de douane maar na aankomst in Aspen werd er vooral de eerste jaren flink gefeest.
Ik kwam in Aspen in een tijd dat de hippiebevolking gezelschap kreeg van de (multi) miljonairs. Dat ging toen nog heel goed. samen en leverde interessante feestjes op. Naast de vaten bier stonden kratten Crystal champagne en tussen de houten bakken chips stonden zilveren schalen met cocaïne. Nou heb ik van dat laatste nooit gesnoept, niet al m’n verstand was verloren gegaan, maar de marihuana sigaretten werden gerookt als bij ons in Nederland de shag. De sigaretjes gingen van hand tot hand.

Ik leerde op 1 van die feestjes een leuke jongen kennen, die me na een paar dates uitnodigde voor een romantisch avondje bij hem thuis. Hij speelde piano en in zijn cabin aan de rivier stond een vleugel die bijna de hele ruimte innam. Hij had heerlijk gekookt, netjes de tafel gedekt en zou daarna een muzikale show weggeven op de piano.
De plannen waren goed. Hij maakte echter een cruciale fout door mij een pretsigaretje aan te bieden voor het eten. Tevreden keek ik om me heen tot mijn blik bleef steken op de sok. Tot mijn grote vreugde kleefde er ongeveer een meter van de grond een grote witte sportsok, maatje 48, tegen de muur.
Die arme jongen had de avond daarvoor in grote haast z’n sokken uitgetrokken en weggeslingerd. Voor mijn bezoek heeft hij snel alles van de grond opgeraapt  en totaal de sok over het hoofd gezien die zich vastberaden tegen de muur had geklemd.
Dit bezorgde mij zo de slappe lach dat die de hele avond niet meer overging. Weg romantiek. Weg relatie.

Zo’n slordige 1,5 miljoen jaar geleden liep de eerste “moderne mens” op aarde. Daarvoor waren er al wel wat beesten geweest die op ons leken, maar blijkbaar hebben ze uitgevogeld dat de mens waar wij nu het meeste op lijken ongeveer 1,5 miljoen jaar geleden over de aarde struinde. Op zoek naar voedsel.
Pas in de 8e eeuw voor Christus werd de sok uit gevonden.
Ik lieg het niet. Dit betekent dat 100.000enden jaren onze voorouders op blote voeten hebben rondgedarteld. Ze zullen wel wat aan hun voeten hebben gebonden wat dienst moest doen als schoen maar lekkere warme sokken kenden ze niet.
Dan te bedenken dat er ook nog een ijstijd of 2 voorbijgeschoven is in die tijd en ik voel me erg verbonden met mijn oerzusters.
Het is een bekend feit dat vrouwenvoeten altijd een paar graden kouder zijn dan mannenvoeten. Dus kun je je voorstellen dat je na een dag over sneeuw en ijs gesjokt te hebben je gezellig ’s avonds onder je berenvel je koude poeties liefdevol tegen die van je man aan wilt vleien. Volgens mij is daar de evolutie even gestopt want ik denk niet dat de reactie van de kerels in onze tijd iets veranderd is van die van hun voorvaders…

Dus uiteindelijk, zo’n 8 eeuwen voor Christus was er een slimme Griek die bij zichzelf dacht: Genoeg is genoeg! Ik ga een soccus ( ja, Griekse naam voor sok) uitvinden.
Hij pakte een lap stof en maakte er een soort zak voor je voeten van.
En dat is het in feite nog.
In eerste instantie was de sok vooral bedoeld om de voeten warm te houden. Totdat er op een mooie, maar bloedhete dag een paar Romeinen met zweetkakkers in hun sandalen de lange weg naar het viaduct afsjokten en tegen elkaar zeiden: De sok gaat ook ’s zomers aan- zo glijden we niet uit onze sandalen.
Zo is de beruchte sok in sandalen ontstaan.

Echt waar! De feiten zijn vaak leuker dan alles wat je erbij fantaseert.

OK. ik geef toe dat vooral in de laatste jaren fabrikanten op zoek zijn om de sok op te leuken. Er worden tenen aan gebreid, allerlei strikken, knopen en kantjes verzonnen.
Maar na een paar wasbeurten blijft er toch een soort zak voor je voeten over.
De sok is hier overigens zelf ook zeer ontevreden over. Die probeert dan ook al tijden te ontsnappen. Hoe vaak stop je 2 sokken in de wasmachine en hou je er maar 1 over? Dat bedoel ik.

Ik doe hierbij dan ook een vriendelijk maar dringend beroep op alle uitvinders:
Het is hoog tijd voor de volgende evolutiestap van de sok.
Mijn verwachtingen zijn hoog!

Geef een reactie